Brood en andere graanproducten eten is van alle tijden.

Helemaal in het begin, nog voor de techniek van het brood ontwikkeld was, at men geweekte en gekookte granen. Deze gekookte granen werden later verrijkt met wilde vruchten, noten en kruiden of honing.

De geschiedenis van het 'brood' echter gaat terug tot in de tijd van de farao's, dat bewijzen de vele Egyptische tekeningen uit graftombes. Brood had toen ook een religieuze betekenis en diende als offer aan de goden of werd meegegeven in de tombes.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat een Egyptische slaaf ontdekte dat brood kon rijzen. Deze slaaf, die iedere dag vers brood bakte, had een stukje broodpap laten liggen van de vorige dag. Dit restje was zuur geworden. Voordat iemand het gezien had, mengde hij deze broodpap met de nieuwe. Wat bleek ? De broden waren niet alleen luchtiger, maar bovendien ook smaakvoller.

Door de jaren heen werd brood gebruikt als betaalmiddel. De Egyptenaren betaalden hun slaven met brood en bier. Bij de Romeinen kenden ze dan weer 'Brood en Spelen'. De Romeinse verkiezings-kandidaten organiseerden spelen in de arena's en deelden brood uit om het volk voor zich te winnen.

Romeinse bakkers drukten ook hun initialen in het brood als herkenningspunt. Een merknaam 'avant la lettre' als het ware.

De gewoonte om een brood te bakken zo groot als een tafel of als een bord, vindt ook zijn oorsprong bij de Romeinen. Het nuttigen van een broodbord veranderde wel doorheen de jaren. De ene keer aten de rijken het niet op (om te tonen dat ze het niet nodig hadden), in andere periodes at men het broodbord wel op, omdat die dan bijvoorbeeld gemaakt was van een fijnere tarwesoort.

In 1260 ontstaat dan, in Frankrijk, de eerste bakkersgilde. Onder die gilde, mochten de bakkers slechts 2 soorten brood bakken. Rogge was goedkoop en werd door de lagere standen, de boeren en de horigen, gegeten. De rijkere standen, de adel en de geestelijken, aten brood dat van tarwe werd gebakken (herenbrood of wit brood).

Vanaf de 16de eeuw heerste er een grote armoede zowel in de steden als op het platteland. Brood en graan was dan ook een gegeerd goed. Zo gegeerd zelfs dat je in de 17de eeuw levenslang werd opgesloten voor de diefstal van een brood.
Landbouw maakte het ook mogelijk andere graansoorten te telen : rogge en tarwe in het Nabije Oosten, maïs in Centraal-Amerika, haver in Zuid-Europa, gerst in Klein-Azië.

Brood is en was fundamenteel voor onze beschaving. Het is van oudsher een belangrijk onderdeel van onze voeding, zowel voor de speciale momenten in ons leven als voor elke dag.