![]() |
|
Broodculturen in Europa |
||
De eerste bakkerijen ontstonden bij de Grieken. Daarvoor waren de meeste broden gebakken door de mensen thuis. De Grieken kenden een ruim assortiment aan broden, dankzij de verering van de godin Demeter, de godin van het brood, die bijzonder populair was in Athene. Sommige bronnen spreken zelfs van meer dan 70 soorten waaronder broden vermengd met melk, olijfolie, peper, kaas, kruiden, olijven enz. In Perzië bakte men broden zo groot als een tafelkleed. De gerechten werden er op gezet en men brak stukjes van het tafelbrood om de vingers proper te maken. Een gewoonte die men zelfs terugvindt in Frankrijk tot in de vroege Middeleeuwen. Einde 18de eeuw dan bepaalde de Franse Assemblée een wet waarbij bakkers slechts één enkel brood mochten bakken. Gemaakt van 3/4de witte tarwebloem en 1/4de roggebloem. Om meer gelijkheid te creëren tussen de bevolking, na de Franse Revolutie werd ook de prijs vastgelegd. Slechts enkele jaren later, gaf men toestemming voor 100 % witte tarwebloem. Het stokbrood is geboren... Een andere, ondertussen wereldvermaarde Franse Specialiteit, is de croissant. Rond of recht, hij spreekt nog steeds tot ieders verbeelding.
Duitsland daarentegen staat bij ons vooral bekend voor zijn donker roggebrood en zuurdesembrood. Dat is een vrij donker brood waarbij de zuurdesem zorgt voor een lange vershoudbaarheid en de typische krachtige smaak. Ben je zelf niet zo gek van het zure brood ? Dan vind je zeker je gading bij de vele typische keizerbroodjes. Deze Brötchen noemen ze in Zuid-Duitsland Semmeln en in Berlijn en Hamburg Schrippen.
|
||||||